
கிழவன் பாய் மரத்திற்குத் திரும்பி வந்தான். தொடர்ந்து திரும்பி, தோளில் இருந்த கயிறின் எடையை இடது கைக்கு மாற்றினான். வலது கையால் உறைக்குள்ளிருந்த கத்தியை உருவி எடுத்தான். இப்போது நட்சத்திரங்களுக்கு பிரகாசம் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. அவன் டால்ஃபினை தெளிவாகக் கண்டான். கத்தியின் வாய்ப் பகுதியை அவனுடைய தலைக்குள் நுழைத்து பாய் மரத்திற்குக் கீழேயிருந்து வெளியே எடுத்தான். மீனை மிதித்துப் பிடித்துக் கொண்டான். மல துவாரத்திலிருந்து கீழ்த்தாடையின் ஓரம் வரை மிகவும் வேகமாக கிழித்தான். பிறகு, கத்தியைக் கீழே வைத்து விட்டு வலது கையால் குடலையும் உடலின் பிற உறுப்புகளையும் பிடுங்கி வெளியே எடுத்தான். உணவுப் பை மிகவும் கனமாக இருந்தது. வழுவழுப்பாக இருந்தது. அவன் அதை கிழித்துத் திறந்தான். உள்ளே இரண்டு பறக்கும் மீன்கள் இருந்தன. அவை மிகவும் புதியனவாகவும் கடினமானவையுமாக இருந்தன. மீன்களை அருகருகில் வைத்துவிட்டு, குடலையும் செவிகளையும் கடலுக்குள் வீசி எறிந்தான். நீர்ப் பரப்பில் ஒளி நிறைந்த ஒரு கோட்டைப் போட்டவாறு, அவை கிழே இறங்கிச் சென்றன. டால்ஃபின் குளிர்ந்து உறைந்து போய் காணப்பட்டது. நட்சத்திரங்களின் வெளிச்சத்தில் அது சாம்பல் நிறம் கலந்த வெள்ளை நிறத்தில் இருந்தது. வலது காலை மீனின் தலையில் வைத்து அழுத்தி, கிழவன் அதன் ஒரு பகுதியின் தோலை உரித்தான். தொடர்ந்து அதை திருப்பிப் போட்டு, இன்னொரு பகுதியின் தோலை உரித்தான். தலையிலிருந்து கால் வரை இரண்டு பக்கங்களையும் கிழித்து அறுத்தான்.
கிழவன் தேவையற்ற உடலின் பகுதிகளை நீருக்குள் வீசி எறிந்தான். தொடர்ந்து நீரில் ஏதாவது சுழல் தெரிகிறதா என்று பார்த்தான். அவை கீழே இறங்கிச் செல்லும்போது உப்பு நீரில் உண்டாகக்கூடிய பிரகாசம் மட்டுமே தெரிந்தது. அவன் திரும்பி, இரண்டு பறக்கும் மீன்களையும் டால்ஃபினின் இரண்டு துண்டுகளுக்குள்ளே வைத்தான். கத்தியை எடுத்து உறைக்குள் போட்டு மீனை எடுத்துக்கொண்டு அவன் மெதுவாக பலகை இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான். கயிறு இழுக்கப்பட்ட எடையின் காரணமாக கிழவனின் முதுகு வளைந்து போயிருந்தது. வலது கையில் மீனை அவன் பிடித்திருந்தான்.
பலகை இருக்குமிடத்திற்கு வந்து, மீனின் எலும்புகள் இல்லாத இரண்டு துண்டுகளை பலகையில் பறக்கும் மீன்களுக்கு அருகில் அவன் வைத்தான். கயிறின் முனைப் பகுதியை தோளில் இன்னொரு இடத்திற்கு மாற்றினான். இடது கையின் மேற்பகுதியில் தாங்கிக் கொண்டே அவன் அதை மீண்டும் பிடித்தான். தொடர்ந்து ஒரு பக்கமாக குனிந்து, பறக்கும் மீனை கடல் நீரில் கழுவினான். கையில் நீர் மோதும் வேகத்தை அவன் கவனித்தான். மீனின் தோலை உரித்ததன் காரணமாக கை பிரகாசமாக இருந்தது. நீரோட்டத்தின் சக்தி குறைந்து விட்டிருந்தது. கையின் ஓரத்தை படகின் பலகையில் துடைத்தபோது, பாஸ்ஃபரஸ் மிதந்து விலகி, படகின் பின்பகுதி வழியாக மெதுவாக கீழே இறங்கிச் சென்றது.
“அவன் தளர்ந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறான். இல்லாவிட்டால் அவன் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.” கிழவன் சொன்னான்: “இனி இந்த டால்ஃபினைச் சாப்பிட்டு நான் கொஞ்சம் தெம்பு கொண்டவனாக ஆக வேண்டும். சிறிது ஓய்வு வேண்டும். கொஞ்சம் தூக்கமும்.”
நட்சத்திரங்களுக்குக் கீழே உட்கார்ந்து, இரவு முழுவதும் நிலவிக் கொண்டிருந்த குளிர்ச்சியில், டால்ஃபின் துண்டுகளில் ஒன்றின் பாதியை அவன் சாப்பிட்டான். தலை அறுத்து நீக்கப்பட்டு, உள்ளே சுத்தம் செய்யப்பட்ட ஒரு பறக்கும் மீனையும் சாப்பிட்டான்.
“சமையல் செய்து சாப்பிடுவதற்கு டால்ஃபின் மிகச் சிறந்த மீன்..” கிழவன் சொன்னான்: “பச்சையாக சாப்பிடுவது என்பது தாங்கிக் கொள்ள முடியாத ஒன்று. இப்போது உப்போ எலுமிச்சம் பழமோ இல்லை. அவை இல்லாமல் இனிமேல் எந்தச் சமயத்திலும் நான் மீன் பிடிப்பதற்கு படகில் வரவே மாட்டேன்.”
“அறிவு இருந்திருந்தால், பகல் நேரத்தில் நான் படகுக்குள் நீரைக் கொண்டு வந்திருப்பேன். அப்படியென்றால், அது உலர்ந்து காய்ந்து உப்பாக ஆகி விட்டிருக்கும்.” அவன் நினைத்தான். “ஆனால், பெரும்பாலும் சூரிய அஸ்தமனம் வரை என்னால் டால்ஃபினை தூண்டிலில் சிக்க வைக்க முடியவில்லை. எது எப்படி இருந்தாலும், அது சரியான முறையில் தயார் பண்ணிக் கொள்ளாதால் உண்டானது. எனினும், மீன் துண்டுகள் அனைத்தையும் நான் நன்கு மென்று விழுங்கியிருக்கிறேன். மனதைப் புரட்டிக் கொண்டு வருவதற்கு வாய்ப்பில்லை.”
வானம் கிழக்கு திசையில் உருண்டு திரண்டு காணப்பட்டது. அவனுக்கு நன்கு தெரிந்த நட்சத்திரங்கள் ஒவ்வொன்றாக மறைந்து கொண்டிருந்தன. மேகங்களின் ஆழமான ஒரு குகைக்குள் தான் நகர்ந்து கொண்டிருப்பதைப்போல அவனுக்குத் தோன்றியது. காற்று நின்று விட்டிருந்தது.
“மூன்றோ நான்கோ நாட்களுக்குப் பிறகு காலநிலை மோசமாகும்.” கிழவன் சொன்னான்: “ஆனால், இன்று இரவிலும் நாளையும் எந்தவித பிரச்சினையும் இருக்காது. மீன் அசையாமலும் அமைதியாகவும் இருக்குபோது, சற்று தூங்குவதற்கு முயற்சி செய். கிழவா.”
“வலது கையில் சுற்றியிருப்பது வரை காலம் வலது கையால்தான் அதைப் பிடித்திருக்கும்.” கிழவன் நினைத்தான்: “உறக்கத்தில் கயிறு நழுவிச் சென்றால், இடது கை என்னை கண் விழிக்கச் செய்துவிடும். வலது கையில் அந்த விஷயம் மிகவும் சிரமமானது.” ஆனால், துயரங்களுடன் அவன் பழகிப்போய் விட்டிருந்தான். இருபது நிமிடங்களோ அரை மணி நேரமோ மட்டும்தான் தூங்க முடியும். அப்படியென்றால்கூட அது நல்லதுதான். எடை முழுவதையும் வலது கைக்குக் கொண்டு வந்து, உடல் முழுவதையும் இழுத்துப் பிடித்து நிமிர்ந்து, முன்னோக்கி நீட்டிக் கொண்டு, கயிறுடன் அழுத்திக் கொண்டு, கிழவன் உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.
கிழவன் கனவில் சிங்கங்களைப் பார்க்கவில்லை. எட்டோ பத்தோ மைல்கள் வரை பரவிக் கிடக்கும் காட்டுப் பன்றிகளின் ஒரு மிகப் பெரிய கூட்டத்தை கனவில் பார்த்தான். அது அவற்றின் உடலுறவு நேரமாக இருந்தது. இந்த நேரத்தில் கடல் பன்றிகள் காற்றில் உயர்ந்து குதித்துக் கொண்டிருக்கும். பிறகு தாங்கள் உண்டாக்கிய அதே இருப்பிடங்களுக்குத் திரும்பிச் செல்லவும் செய்யும்.
அதற்குப் பிறகு தன் கிராமத்தில் மெத்தையில் படுத்திருப்பதைப் போல கிழவன் கனவு கண்டான். வடக்கு திசைக் காற்று பட்டு அவன் குளிர்ந்து போயிருந்தான். தலையணைக்கு பதிலாக வலது கையின் மீது தலையை வைத்திருந்தான். அதனால் கை மரத்துப் போய் விட்டிருந்தது.
You can use your Facebook account to sign into our site.
fb iconLog in with Facebook