Lekha Books

சமீபத்தில் டில்லியில் இருக்கும் என் நண்பனின் கடிதம் வந்தது. அவன் ரகசிய போலீஸ் பிரிவில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் எழுதியிருக் கிறான்: "நண்பனே... நீ ஒரு எழுத்தாளன் தானே! நீ ஒரு சாதாரண துப்பறியும் நாவலை எழுதக்கூடியவனாக இருந்தா லும். நீ ஒரு எழுத்தாளன்தான். நான் இப்போது கூறப்போகும் சம்பவம் உனக்கு எந்த விதத்திலாவது உதவுமா என்று பார். ஞாயிற்றுக்கிழமையாதலால்  நான் வெறுமனே வராந்தாவில் உட்கார்ந்து தெருவில் போவோர் வருவோரைப் பார்த்தவாறு இருந்தேன். அப்போது ஒரு ஆள் திடீரென்று என்னையே உற்றுப் பார்த்தவாறு கேட்டைத் திறந்து என் வீட்டுமுன் இருக்கும் பூச்செடிகளைத் தாண்டி என்னை நோக்கி வந்தான்.

பல வருடங்களுக்கு முன்பு உஃபா என்ற நாட்டில் எலியாஸ் என்ற பெயரைக் கொண்ட ஒரு விவசாயி வாழ்ந்தார். அவருக்குத் திருமணம் செய்து வைத்த ஒரு வருடத்தி லேயே அவருடைய தந்தை இறந்துவிட்டார். இறக்கும்போது தன் மகனுக்கு பெரிதாகக் கூறும் அளவுக்கு சொத்து எதையும் அவர் விட்டுச் செல்லவில்லை. அப்போது எலியாஸிடம் ஏழு செம்மறி ஆடுகளும், இரண்டு காளைகளும், இருபது வெள்ளாடுகளும் இருந்தன.

தனிமையின் கரையில்...

எம்.டி.வாசுதேவன் நாயர்

தமிழில் : சுரா

பஷீரின் நூற்றாண்டைக் கொண்டாடப் போகிறார்கள் என்ற செய்தியைக் கேட்டபோது, ஆச்சரியம் உண்டானது. பக்கத்து மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு அமைப்புதான் என்னிடம் தொலைபேசியில் அந்தத் தகவலைக் கூறியது. ‘நீங்கள் சொல்லும் கணக்கு சரிதானா?’ என்று நான் கேட்டேன். அவர்கள் கோழிக்கோட்டில் உள்ள பஷீரின் இல்லத்திற்குச் சென்று அங்கிருந்த சான்றுகளைச் சோதித்துப் பார்த்தார்கள். சரிதான்.

ஆரம்ப வருடங்கள்

தி ஹேக், ஜனவரி 28, 1873

அன்புள்ள தியோ,

உன் கடிதம் மிகவும் விரைவாக கிடைத்தது குறித்து உண்மையிலேயே மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். ப்ரஸ்ஸல்ஸ உனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது என்றும் அங்கு தங்குவதற்கு ஒரு அருமையான இடத்தைப் பிடித்து விட்டதாகவும் எழுதியிருந்தாய். அதைப் பார்த்ததும் மிகவும் சந்தோஷப்பட்டேன். நாம் நினைத்ததைப் போல் சில நேரங்களில் நடக்காமல் போய் விடலாம். அதற்காக மனம் தளர்ந்து விடாதே. எல்லா விஷயங்களுமே நல்லபடி நடக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் இரு. யாருக்குமே அவர்கள் நினைத்த வண்ணம் ஆரம்பத்திலேயே நடந்துவிடுமா என்ன?